poniedziałek, 23 stycznia 2017
czwartek, 12 stycznia 2017
Od Naomi cd Rijeu
- Nie wątpię. - powiedziałam - Jednak mimo wszystko muszę wywiązać się z powierzonego mi zadania. - uśmiechnęłam się wchodząc do szkoły. Chłopak podlegał za mną uważnie przysłuchując się moim instrukcją i wyjaśnieniami. Obawiałam karzdy z Sal i dokładnie Wyjaśniłam co jak i gdzie. Oczywiście nie byłabym sobą jakbym nie dorzucila czegoś od siebie i nie opowiedziała mu o nauczycielach. Przy których można sobie odpuści a przy których nie. Kiedy można ściągać a kiedy na pewno zostanie się przyłapany. W sumie to przez te czterdzieści pięć minut odpowiedziałam mu wszystko ze szczegółami i jeszcze trochę. Pod koniec naszej wycieczki przystanęłam odwracając się D chłopaka i lekko się uśmiechając.
- Do której klasy chodzisz?
- B. - odpowiedział kródko.
- Super! To tak jak ja! - ucieszyłam się. - Czyli o tobie mówiła wczoraj Nanami... -dodałam prawie nieslyszalnym głosem. - Teraz będziemy mieć polski a potem wf. - powiedziałam chodź pewnie on już to wiedział. - Dobra chodźmy. -usmiehnęłm się ruszając do klasy. Chłopak ruszył za mną i oboje weszliśmy do pomieszczenia. Jako że była teraz przerwa wszystkie dziewczyny od razu zajęły się obczajaniem nowego, a ja po prostu usiadłam w ławce współczuając mu tego że został osaczony przez dziewczyny. W sumie mogłam co ostrzec bo wiedziałam że tak się stanie, jednak nie przyszło mi to wcześniej do głowy... Po polskim ruszyliśmy na salę gimnastyczną. Przestałam się w struj i spięłam swoje krótkie włosy w niewielką kitke. Wyszłam na zbiórkę gdzie dowiedziałam się że będziemy grać w kosza. Uwielbiałam tą grę i byłam w nią całkiem niezła. Podzieliliśmy się na pięć równych drużyn i zaczęliśmy mecz. W mojej drużynie znajdowało się pięć osób ( ja, Nanami, Rijeu, Len i Kastiel ). Jako że graliśmy pierwszy mecz od razu przeszliśmy do ostrej rywalizacji...
Rijeu? ( Nie przejmuj się ja też robię sporo błędów^^ )
środa, 11 stycznia 2017
Od Rijeu Do Naomi
-To pewnie ty jesteś Rijeu?- spytała, a ja kiwnąłem głową odpowiadając na jej pytanie- Miło mi cię poznać! Jestem Naomi i oprowadzę cię po szkole- chciałem gdzieś uciec, zaszyć się w jakimś zaułku ale nie mogłem, jak zawsze trzeba było zgrywać kogoś kim chcieli by widzieć mnie ludzie.
-Mi również, z tego co słyszałem moje imię już znasz i tak właściwie jeśli ci się nie chce, nie musisz mnie oprowadzać. Jestem dzielnym chłopcem- zaśmiałem się delikatnie, a dziewczyna jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki odwzajemniła ten gest. Po placu i za pewne też szkole rozniósł się okropny dźwięk dzwonka. Pulsujący odgłos dochodził ze wszystkich stron do moich uszu. Z wyczekiwaniem patrzyłem na dziewczynę w głębi duszy miałem nadzieję, że będę mógł samotnie spędzić resztę dnia.
<Naomi? Nie chciało mi się tego sprawdzać, jak są błędy to sorry, pisane na żywioł...>
wtorek, 10 stycznia 2017
Od Naomi Do Rijeu
- Czy nadejdzie kiedyś taki dzień w którym nie spadniesz? - usłyszałam głos Akamaru dochodzący gdzieś z innej części pokoju. Popatrzylam w tamtą stronę widząc dziewczynę stojącą na oparciu krzesła. Jej wzrost ( 150 cm. ) pozwalał jej na dużo swobodniejsze poruszanie się po pomieszczeniu za pomoca mebli. W sumie od kąd się poznałysmy ona tylko tak się porusza. Zadko dotyka podłogi stopami.
- Nie wiem, nóż kiedyś. - ziewnęłam wstając wstając podłogi. Przeszłam do niewielkiej kuchni gdzie zrobiłam sobie jakieś śniadanie które pochłonęła w parę sekund po czym ruszyłam do łazienki. W sumie żadne z tych pomieszczeń nie było jakoś specjalnie wielkie. Było to małe mieszkanko gdyż na wieksze nie było mnie stać, jednak bardzo mi się tu podobało. Ubrałam mundurek i razem z Akamaru wyszłysmy z mieszkania i ruszyłyśmy do szkoły. Szkoła do której chodzę była oddalona od miejsca w którym mieszkam o ładne parenascie kilometrów więc musiałam dojeżdżać autobusem. Założyłam na uszy słuchawki i zajęła pierwsze lepsze miejsce w pojeździe. Po przejechaniu paru przystanków wysiadlam i ruszyłam do szkoły. Weszłam do budynku podchodząc do mojej szafki gdzie zmieniłam buty i wsadzilam do niej plecak z ciuchami na potem.
- Dziś też jedziesz do stajni?
- Jakbyś nie wiedziala... -żucilam w strone bogini o zamknęłam szafkę... Lekcje jak zwykle minęły mi bardzo szybko a karzdy przerabiany temat był prosty.
- Pa Nanami! - żuciłam do przyjaciółki wybierając z klasy.
- Czekaj! - zawołała.
- Co?- zapytałam zaptrzmujac się i odwracając w jej stronę.
- Doszły mnie słuchy że jutro do naszej klasy ma dołączyć jakiś Nowy chłopak. - powiedział podekscytowana. Nanami była dziewczyna trochę niższa odemnie o czarnych oczach i długich brązowych włosach. Zawsze interesowały ją dziewczęce sprawy i chłopaki. W sumie byłyśmy kompletnymi przeciwieństwami jednak nie przeszkadzało nam to jakoś specjalnie.
- Fajnie. - uśmiechnęłam się posyłając jej porozumiewaecze spojrzenie i dalej biegnąc w swoją stronę. Szybko wyciągnęłam z szafki torbę i rzebrałam buty i wybiegną ze szkoły. Jak burza wpadłam do autobusu w ostatniej chwili. Usmiechnęłam się do Akamaru stokącej obok po czym przeniosłam wzrok za okno przyglądając się dokładnie temu co mijamy... Po jakimś czasie wysiadłam na przystanku dokładnie naprzeciwko stajni. W sumie do domu nie miałam jakoś specjalnie daleko w sumienrylko 4 km dzięki czemu mogłam tu spędzać dużo czasu. Weszłam do pomieszczenia w którym można było usiąść ( było ono przeznaczona dla gości ) i przeszłam do pomieszczenia dla pracowników. Na stole leżało sporo papierów i innych takich. Popatrzyłam na nie biorąc jedną z kartek do ręki.
- Tutaj mamy akt urodzenia Belli. - powiedziałam samą do siebie siadajac przy stole. W sumie nikt nie ty nie miał się kiedy tym zająć więc postanowiłam że ja to zrobire. Wyciągnęłam z torby stos teczek I parę segregatorów biorąc się do roboty... Po dwuch godzinach wszystkie papiery były na swoich miejscach. Każdy koń miał swoją opisaną teczkę które były uporządkowane według daty urodzenia w jedynym z segregatorów. Rachunki za prąd wodę i inne takie były w drugim z segregatorów a sprawy bieżące typu weterynarz były w trzecim. Ogólnie wszystko miało teraz swoje miejsce. Położyłam segregatorY na szafie i p rzebrałam się w jakąś zwykłą koszulkę i bryczesy a na nogi zaloźyłam sztyblety.
- Widzę że odwalilas kawał dobrej roboty. - uśmiechnęła się jedną z insteuktorek wchodząc do pokoju.
- No, teraz lecę na lekcje z jedena z twoich dziewczyn. - powiedziałam wychodząc. Kobieta uśmiechnęła się tylko wiedząc że moim zadaniem jest przygotowywanie do zawodów w Crossie, ujeżdżaniu i skokach. W sumie jeździłam nawet wcześniej niż zaczęłam chodzić więc nie było dla mnie problemem opanowanie tylu dyscyplin. Jedyne co mi nie szło to western ale to sobie podaruje.
- Hej Olivia.
- Hej. -uśmiechnęła się dziewczyna podając mi wodze Arashi.
- To co dzisiaj Cross? - zapytałam.
- Tak. - odpowiedziała zadowolona.
-Ta sama trasa co ostatnio, te same zasady. Kto przegra czyści boks wybranemu przez tydzień. - powiedziałam podając jej rękę.
- Zgoda. - odpowiedziała ściągając mój dłoń.
- Dobra... Trzy... Dwa... Jeden... START! - krzyknęłam rozpoczynając wyścig. Olivia szybko uporała się z wejściem na Belle i od razu puściła się galopem. Ja natomiast zaraz po rozpoczęciu popędziłam Bakare ( była ona moim prywatnym koniem ) i wskoczyłam jej na grzbiet. Jako że ja jeździłam bez siodła mogłam sobie na to pozwolić. Bakara doskonale wiedziała co ma robić i jak reagować na moje sygnały więc byłyśmy już daleko przed Olivią. Przeznaczyliśmy pierwsza przeszkód i popedzilismy dalej... Po trzydziestu minutach wyścigu na mecie ja i Bakara byłyśmy pierwsze. Zsiadlam z klaczy i poklepalam J po szyji puszczając N wybieg.
- Dogoni nas. - powiedziałam dobrze wiedząc że jest ona jakoś w połowie trasy.
- Dobra teraz trzeba iść do kolejnych osób. - powiedziałam samą do siebie idąc w stronę stajni... Po paru lekcjach nastał
wieczór. Zaprowadziłam Furgona do boksu odwiedzając uwiąz na wieszak. Wyszłam z budynku stajni idąc prosto do pomieszczenia dla pracowników gdzie znajdowała się właśnie jedna z insteuktorek
- Idziesz do domu?- zapytała.
- Tak. - uśmiechnęłam się biorąc do ręki swoją torbę.
- Pozwiedzać Cię?
- Jakbyś mogła. - powiedziałam ruszając za nią. Po paru minutach byłam już pod domem.
- Dzięki. - powiedziałam wychodząc. - Pa! - krzyknelam machcając ręką i znikając w klatce. Weszłam na ostatnie piętro i weszłam do swojego mieszkanka. Żuciłam torbę na łużko i wyciągnęłam książki. W sumie nie miałam zbyt dużo zadania domowego i uwinęłam się w jakieś piętnaście minut.
- Skończyłam. - powiedziałam odkladajac długopis.
- Twój dzień zawsze wygląda tak samo. Powinnaś znaleźć sobie jakiegoś przyjaciela. - Stwierdziła Akamaru patrząc na mnie z politowaniem.
- Przecież mam. Nanami jest moja przyjaciółką.
- No tak ale mimo to nie spotkacie się poza szkołą zbyt często. Chodzi mi o osobę która wyciągnęłby Cię z stajni na miasto... Nie to ze mam coś przeciwko spedzaniu czasu z końmi, tylko twierdzę że powinnaś spędzać bo więcej z osobami w twoim wieku.
- Ty jesteś w moim wieku i spędzam spędzam ton całkiem sporo czasu. - zaśmialam się.
- Ja nie jestem człowiekiem. Wiesz bóg a człowiek to dwie inne istoty. - powiedziała kręcąc głową.
- Masz rację... Dobra postaram się spędzać więcej czasu z przyjaciółmi. - stwierdziłam biorąc do ręki talerz z kanapka i ruszając przez pokuj do stołu. Jednak zanim tam doszłam zdążyłam się wywalić.
- Ciesz się ze masz tależe z plastiku. - zaśmiała się Akamaru widząc jak talerz uderzył o ziemię.
- Ha ha... Bardzo smieszne. - mruknelam podnosząc go z ziemi. Jakimś cudem kanapka była nadal cała jednak nie został tak na długo gdyż po chwili zniknęła...
Po codziennej rannej rutynie W końcu znalazłam sie pod szkołą. Poprawilam zakolanówke która trochę mi spadła i z uśmiechem na ustach pobieglam do Nanami stojącej pod swoją szafką.
- Hej. - przywitalam się na co dziewczyna również żucila cieche "Cześć" szukając czegoś w wnętrzu szafki.
- Czego szukasz? - zapytałam zaciekawiona.
- Tuszu. - powiedziała. Popatrzyłam N nią z ukosa nie za bardzo wiedząc do czego to służy. Nigdy się tym nie interesowałam i nie widzę sensu żebym wiedziała do czego to służy.
- No wiesz tej czarnej szczoteczki do rzęs. - wytłumaczyla po chwili wyciągając przedmiot z szafki.
- Tobie też by się przydało. - Stwierdziła patrząc na mój twarz. Zapadła chwilowa cisza po czym obie wybuchłyśmy śmiechem.
- Dobra chodź idziemy do klasy. - powiedziała ciągnąc mnie za sobą. Do lekcji mieliśmy jeszcze jakieś pół godziny usiadłyśmy w ławkach i zaczełyśmy rozmawiać.
- Wysłałam ci wczoraj przypominajke, pomalowałaś paznokcie? - zapytała. Ja nic nie odpowiedziałam tylko pokazałam dziewczynie dłonie.
- Uuuu... Pod kolor oczu. - powiedziała zachwycając się... Po kolejnych dwudziestu minutach rozmowy usłyszałyśmy głos dochodzący z głośników.
- Naomi Sakagami proszona do gabinetu dyrektora.
Poatrzyłam zaskoczona na przyjaciółkę wzruszając ramionami i ruszając w strone gabinetu. Zapukłam w drzwi i weszłam do środka.
- Dzieńdobry. - powiedziałam stając obok biurka.
- Mam dla Ciebie zadanie. Trzeba oprowadzić nowego ucznia po szkole. Zrobisz to? - zapytał mężczyzna w podeszłym wieku.
- Jasne. - uśmiechnęłam się.
- Dobrze. Nazywa się Rijeu Aristow. Poczekaj na niego przed bramą szkoły. - poinformowł mnie. Pożegnałam się z nim i wyszłam. W sumie szkoła była trochę duża więc można było się się niej zgubić dlatego też trzeba było odprowadzać nowych... Stanęło przy szkolnej bramie czekając na nowego chłopaka.
Rijeu?
"Codziennie śmiej się bez powodu :) "
Naomi Kae Sakagami
" Najlepsza pora jest teraz..."
Akamaru
poniedziałek, 28 listopada 2016
Od Rijeu Do Ai
-To gdzie chcesz iść?- spytałem, dziewczyna uśmiechnęła się i nic nie mówiąc pociągnęła mnie za rękę bym wstał. Sprowadziła mnie na dół, do holu. Szybko zdjąłem z wieszaka kurtkę i zacząłem ją ubierać.
-Ai, nie powinnaś czegoś na siebie narzucić?- doskonale pamiętałem że gdy była w ciele nawet w zwykłym, ciepłym pomieszczeniu zamarzała.
-Będę chodzić bez ciała
-Nie zgadam się- zrobiła śmieszną minę, ale posłusznie zabrała z wieszaka jakiś stary płaszcz mojej mamy. Wyglądała w nim dosyć zabawnie, bo był na nią za duży. Zdjąłem z wieszaka moje dwie czapki, jedną nałożyłem na głowę, drugą nacisnąłem Ai. Wyglądała teraz jak bałwan, dosłownie, wszędzie byłą okrągła. Cicho parsknąłem śmiechem, a ona przewróciła oczami i ruszyła do wyjścia. Sam też skierowałem swój krok ku drzwiom.
-Więc powiesz mi gdzie idziemy?- nic nie odpowiedziała, prowadziła mnie tylko na wprost. Prosto do zimnego świata. Wydawała się zadowolona, bo kroczyła pewnym, dość szybkim krokiem. Może w końcu będzie tak jak chciałbym by było, nie będzie mnie traktować jak podludzia. Bardzo bym się z tego cieszył.
<Ai? Ta długość boli>
wtorek, 22 listopada 2016
Od Ai Do Rijeu
-Wiesz gdzie są patelnie?- zapytał wychylając głowę zza mebli kuchennych.
-Nie- znów schował się. Po pomieszczeniu rozniósł się brzęk naczyń. Przysiadłam na jednym z krzeseł dostawionych do barku stojącego nieopodal kuchenki i patrzyłam jak chłopak krząta się po kuchni. Gdy podgrzewał już jedzenie, dla swojej mamy, zaczęło przyjemnie pachnieć makaronem z sosem pomidorowym.
-Ona może jeść coś takiego?- przeniósł wzrok na mnie.
-Może jeść wszystko, tata dramatyzuje- przemieszał zawartość patelni- ta dieta nic jej już nie da- w jego oczach widziałam smutek, uśmiechnęła się. Mógłby tak zawsze na mnie patrzeć.
-No i tak przecież umrze- nic nie odpowiedział tylko ruszył do szafek po drugiej stronie kuchni i wyjął jednej talerz. Położył go przy kuchence i wysypał na niego zawartość patelni. Chwycił za swoje dzieło i położył na nim, wcześniej wyciągnięte sztućce. Wyszedł z kuchni i ruszył do górnej części domu. Powoli podniosłam się ze swojego miejsca i ruszyłam za chłopakiem. Do pokoju jego matki jednak nie weszła,. Nie chciałam. W ciszy czekałam na powrót Rijeu. Po paru chwilach zza drzwi wyszedł mów wyznawca. Na jego policzkach widniały łzy. Typowe. Patrzyłam na niego z wyższością, a on odruchowo uśmiechnął się od ucha do ucha i udawał, że jest dobrze. Szkoda że nie chciał dalej płakać.
-Jesteś żałosny- powiedziałam i szybko ruszyłam w stronę jego pokoju. Za raz, jak zawsze usiądzie przy biurku i będzie wkuwał na pamięć kolejne, idiotyczne książki. Otworzyłam drzwi prowadzące do pokoju chłopaka. Po całym pomieszczeniu porozrzucane były kartonowe pudła. Wyminęłam je i wskoczyłam na sporo łóżko. Wygodnie się ułożyłam i zaczęłam przyglądać codziennym rytuałom Rijeu, który właśnie wszedł do pokoju. Po pomieszczeniu raz na jakiś czas roznosił się odgłos przewracanej strony. Przeniosłam się z leżenia na plecach na brzuch i zaczęłam machać sobie nogami.
-Chcesz tak spędzić całe życie?- spytałam, chłopak tylko mruknął na zaprzeczenie- Rijeu, proszę wyjdźmy gdzieś- piekielnie się nudziłam, miałam dość siedzenia w jednym miejscu.
-Idź sama- nadal nawet na mnie nie spojrzał. Podniosłam się z łóżka i podeszłam do niego. Nakryłam mu oczy dłońmi. Chłopak gwałtownie obrócił krzesłem. Moje ręce przesunęły się na jego szyję, mocno wcisnął twarz w moją szyję. Zaczął szlochać, przez marną chwilę chciałam go mocniej przytulić, jakaś cząstka matczynego instynktu się we mnie odezwała.
-Chodź, a nie ryczysz- syknęłam, chłopak jednak nie posłuchał, tylko dalej moczył mi dekolt. Spróbowałam zabrać mu ręce z barków jednak wtedy to on się we mnie wtulił, Zrezygnowana odłożyłam górne kończyny na jego ciało.
<Rijeu?>
sobota, 19 listopada 2016
Od Rijeu Do Ai
-Ai, czy ty boisz się rozmawiać z innymi?- nie odpowiedziała mi tylko znów ruszyła przed siebie. Krok dziewczyny był bardzo szybki, musiałem prawie że za nią biec- nie bądź znowu zła- szepnąłem, bardziej do siebie niż do niej, w odpowiedzi poczułem ból w okolicy skroni- proszę, wyżyj się- syknąłem, ból stopniowo narastał, jeszcze nigdy nie udało jej się sprawić by przybrał na mocy. Głośno przełknąłem ślinę, ból stawał się nie do zniesienia- Ai, przestań- momentalnie ból zelżał do takiego samego stanu w jakim był zawsze, gdy ona chciała zrobić mi krzywdę. Położyłem sobie ręce po obu stronach głowy i pokręciłem ją w znaku zaprzeczenia. Ona nie może być silniejsza, nie dam sobie wtedy rady. Bogini najwyraźniej nie widziała co uczyniła, bo dalej, szybkim krokiem sunęła na przód. Wolałem żeby nie wiedziała że może boleć mnie bardziej.

Ai?
wtorek, 15 listopada 2016
Od Ai Do Rijeu
-Jest świetnie, chociaż, wiesz co mógłbyś udawać idioty- ściszyłam lekko głos- którym jesteś- znów mówiłam normalnie- że ja nie istnieje- założyłam ręce za głowę i niby podskakując szłam przed siebie. Nie rozumiałam czemu Ri nie chce się przyznać do tego że ja istnieje. Może i tamci idioci próbują udawać, że to miasto jest normalne, jednak przecież to wiele nie zmienia. Czy on nie widzi, że się z niego śmieją? Gdyby tylko z którymś z uczniów porozmawiał, może dowiedziałabym się czegoś więcej na temat swojej mocy i tego czemu nie mogę jej wykorzystywać do czego chcę.
-Łatwo ci powiedzieć, to nie ty byś potem siedziała u psychologa i tłumaczyła się ze swojej pseudo choroby- pierwszy raz w jego głosie usłyszałam cień jadu. Uniosła lekko lewą brew, przez zdziwienie spowodowane tonem głosu Rijeu.
-Oni chcą byś bal się o tym rozmawiać- westchnęłam i odwróciłam się w jego stronę. Obydwoje przystanęliśmy. Podeszłam do niego i chwyciłam go za jego zimną dłoń. Mógłby zacząć nosić rękawiczki- uwielbiam patrzeć jak cierpisz, ale nie chcę też znać się tylko na tym- chłopak wyszczerzył oczy. Moje słowa musiały być dla niego ważne, bo schował swój markowy uśmiech i spojrzał na mnie w zdumieniu.
-Sama mogłabyś pogadać z innymi Bogami, byłoby mi łatwiej- tym razem przyglądał się mojej ręce zaciśniętej na jego.
-Nie- odpowiedziałam krótko i gwałtownie zabrałam swoją dłoń. Nie chciałam się mu tłumaczyć, z tego że nie potrafiłem normalnie rozmawiać z innymi niż on. Ri, przez to że byłam na niego skazana był wyjątkiem. Umiałam z nim rozmawiać najnormalnej w świecie.
<Rijeu?>
sobota, 12 listopada 2016
Od Rijeu Do Ai
-Dzień dobry!- przywitałem się po angielsku, jak zawsze mój akcent był słaby. Za dużym biurkiem/blatem mieszczącym się przy oknie stała starsza kobieta. Miała krótkie kręcone włosy, w kolorze podobnym do futra mojego kota. Na jej twarzy widniał szeroki uśmiech.
-Ty musisz być tym nowym chłopcem!- kiwnąłem energicznie głową- Rijeu?- z jej ust moje imię zabrzmiało jeszcze śmieszniej niż zazwyczaj. Tak właściwie, nawet ja sam nie byłem pewny jak je wymawiać. Był to niewyjaśniony zlepek liter, stworzony przez moją mamę. Moja głowa znów wykonała szybki ruch- Jestem Julia Clarison, jestem tutejszą sekretarką
-Miło mi panią poznać- uśmiechnąłem się od ucha do ucha- przyszedłem...- kobieta w jednej chwili przerwała mi:
-Tak wiem, zaraz ci wszystko dam- schyliła się lekko i otworzyła jakąś szafkę, zaczęła czegoś w niej szukać. Po chwili położyła przed sobą sporą stertę papierów- śmiało, podejdź tu, musisz mi powiedzieć czy wszystko się zgadza- Po mimo ogromnej niechęci do przeglądania moich papierów po raz setny, wesoło ruszyłem w jej stronę.

piątek, 11 listopada 2016
"Cokolwiek nie powiesz po łacinie, brzmi mądrze. Quidquid latine dictum sit, altum videtur."
Autor nieznany, znalezione w czeluściach ask.fm
Rijeu Aristow



Wszystko można nabyć w samotności, prócz charakteru.
Ai

ETYKIETA: Bogini Wojny


