Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Bogini Wojny. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Bogini Wojny. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 22 listopada 2016

Od Ai Do Rijeu

-Będziesz miał grube uda- powiedziałam pojawiając się prze Rijeu. Chłopak pokazał mi tylko rękę z kciukiem uniesionym w górę i zaczął po sobie sprzątać- pamiętaj o jedzeniu dla matki- kiwnął głową twierdząco. Szkoda mi było tej kobiety, nie zasługiwała na to by się tak męczyć może i dzięki temu cierpiał Rijeu ale jej zdrowie nie było tego warte. Gdy sprzątnął wszystko, wyciągnął z lodówki z lodówki małe pudełko z jedzeniem. Otworzył je i położył na blacie. Zaczął szperać po szafkach.
-Wiesz gdzie są patelnie?- zapytał wychylając głowę zza mebli kuchennych.
-Nie- znów schował się. Po pomieszczeniu rozniósł się brzęk naczyń. Przysiadłam na jednym z krzeseł dostawionych do barku stojącego nieopodal kuchenki i patrzyłam jak chłopak krząta się po kuchni. Gdy podgrzewał już jedzenie, dla swojej mamy, zaczęło przyjemnie pachnieć makaronem z sosem pomidorowym.
-Ona może jeść coś takiego?- przeniósł wzrok na mnie.
-Może jeść wszystko, tata dramatyzuje- przemieszał zawartość patelni- ta dieta nic jej już nie da- w jego oczach widziałam smutek, uśmiechnęła się. Mógłby tak zawsze na mnie patrzeć.
-No i tak przecież umrze- nic nie odpowiedział tylko ruszył do szafek po drugiej stronie kuchni i wyjął  jednej talerz. Położył go przy kuchence i wysypał na niego zawartość patelni. Chwycił za swoje dzieło i położył na nim, wcześniej wyciągnięte sztućce. Wyszedł z kuchni i ruszył do górnej części domu. Powoli podniosłam się ze swojego miejsca i ruszyłam za chłopakiem. Do pokoju jego matki jednak nie weszła,. Nie chciałam. W ciszy czekałam na powrót Rijeu. Po paru chwilach zza drzwi wyszedł mów wyznawca. Na jego policzkach widniały łzy. Typowe. Patrzyłam na niego z wyższością, a on odruchowo uśmiechnął się od ucha do ucha i udawał, że jest dobrze. Szkoda że nie chciał dalej płakać.
-Jesteś żałosny- powiedziałam i szybko ruszyłam w stronę jego pokoju. Za raz, jak zawsze usiądzie przy biurku i będzie wkuwał na pamięć kolejne, idiotyczne książki. Otworzyłam drzwi prowadzące do pokoju chłopaka. Po całym pomieszczeniu porozrzucane były kartonowe pudła. Wyminęłam je i wskoczyłam na sporo łóżko. Wygodnie się ułożyłam i zaczęłam przyglądać codziennym rytuałom Rijeu, który właśnie wszedł do pokoju. Po pomieszczeniu raz na jakiś czas roznosił się odgłos przewracanej strony. Przeniosłam się z leżenia na plecach na brzuch i zaczęłam machać sobie nogami.
-Chcesz tak spędzić całe życie?- spytałam, chłopak tylko mruknął na zaprzeczenie- Rijeu, proszę wyjdźmy gdzieś- piekielnie się nudziłam, miałam dość siedzenia w jednym miejscu.
-Idź sama- nadal nawet na mnie nie spojrzał. Podniosłam się z łóżka i podeszłam do niego. Nakryłam mu oczy dłońmi. Chłopak gwałtownie obrócił krzesłem. Moje ręce przesunęły się na jego szyję, mocno wcisnął twarz w moją szyję. Zaczął szlochać, przez marną chwilę chciałam go mocniej przytulić, jakaś cząstka matczynego instynktu się we mnie odezwała.
-Chodź, a nie ryczysz- syknęłam, chłopak jednak nie posłuchał, tylko dalej moczył mi dekolt. Spróbowałam zabrać mu ręce z barków jednak wtedy to on się we mnie wtulił, Zrezygnowana odłożyłam górne kończyny na jego ciało.


<Rijeu?>

wtorek, 15 listopada 2016

Od Ai Do Rijeu

Z wdziękiem przeszłam przed Rijeu. Na jego twarzy gościł, ten sam co zawszę, uśmiech. Wkurzała mnie ta jego ciągła błogość. Cicho, za pomocą mocy, pod szeptałam mu że jego matka może umrzeć, jednak on nawet trochę się nie skrzywił.
-Jest świetnie, chociaż, wiesz co mógłbyś udawać idioty- ściszyłam lekko głos- którym jesteś- znów mówiłam normalnie- że ja nie istnieje- założyłam ręce za głowę i niby podskakując szłam przed siebie. Nie rozumiałam czemu Ri nie chce się przyznać do tego że ja istnieje. Może i tamci idioci próbują udawać, że to miasto jest normalne, jednak przecież to wiele nie zmienia. Czy on nie widzi, że się z niego śmieją? Gdyby tylko z którymś z uczniów porozmawiał, może dowiedziałabym się czegoś więcej na temat swojej mocy i tego czemu nie mogę jej wykorzystywać do czego chcę.
-Łatwo ci powiedzieć, to nie ty byś potem siedziała u psychologa i tłumaczyła się ze swojej pseudo choroby- pierwszy raz w jego głosie usłyszałam cień jadu. Uniosła lekko lewą brew, przez zdziwienie spowodowane tonem głosu Rijeu.
-Oni chcą byś bal się o tym rozmawiać- westchnęłam i odwróciłam się w jego stronę. Obydwoje przystanęliśmy. Podeszłam do niego i chwyciłam go za jego zimną dłoń. Mógłby zacząć nosić rękawiczki- uwielbiam patrzeć jak cierpisz, ale nie chcę też znać się tylko na tym- chłopak wyszczerzył oczy. Moje słowa musiały być dla niego ważne, bo schował swój markowy uśmiech i spojrzał na mnie w zdumieniu.
-Sama mogłabyś pogadać z innymi Bogami, byłoby mi łatwiej- tym razem przyglądał się mojej ręce zaciśniętej na jego.
-Nie- odpowiedziałam krótko i gwałtownie zabrałam swoją dłoń. Nie chciałam się mu tłumaczyć, z tego że nie potrafiłem normalnie rozmawiać z innymi niż on. Ri, przez to że byłam na niego skazana był wyjątkiem. Umiałam z nim rozmawiać najnormalnej w świecie.

<Rijeu?>

piątek, 11 listopada 2016

Wszystko można nabyć w samotności, prócz charakteru.

Renee Bappis|✹|znalezione tu

Ai

16 lat|✹|Kobieta|✹|Bogini Rijeu|✹|Hetero

CHARAKTER

Bogini? Czemu nie człowiek? Czemu musi być zależna od jakiegoś idioty!
Całe życie potrafiła tylko narzekać na swój los, nie znosiła tego że musiała pilnować małego smarka z bogatej rodziny. Z resztą kto by chciał śledzić jakieś dziecko? Jej wrodzona wredność bardzo często sprawiała że życie jej wyznawcy momentalnie się psuło. Z resztą kto by jej zabronił krzywdzić bezbronnego Rijeu, skoro on nawet o niej nie wiedział? Całe życie jak dotąd spędziła na obijaniu się i przeszkadzaniu Ri.

Samotność...
Ani porozmawiać nie ma z kim, a ni nic. Żaden z Bogów których spot
kała nie lubił jej towarzystwa. Uwielbiała opowiadać im o swoich wyczynach w sprawie maltretowania wyznawcy, jednak nikt nie chciał słuchać. Z czasem z bardzo rozmownej stała się dziewczynką, której wypowiedzi ograniczyły się do cichego odburkiwania pojedynczych zdań. Wszystko co ją dręczyło, a także sprawiało jej radość zamknęła w sobie.

Wytrwałość, tylko że w czym?
Małe, ale uparte- dobre określenie opisujące jej charakter. Myślisz, że w raz z pierwszym kontaktem z Rijeu, zaczęła być dla niego miła i z nim współpracować? Gdzie tam, nadal dręczy swojego towarzysza. Raz sobie postanowiła, że nie będzie miła to nic tego nie zmieni. W zaparte będzie dążyć do swojego celu, choćby był głupi jak nie wiadomo co.

NIE BĘDĘ CZEKAĆ!
Jest bardzo niecierpliwa, chciałaby aby wszystko było na "już". Nigdy na nikogo ani na nic nie czekała, jeśli coś nie miało stać się za chwilę najzwyczajniej w świecie to ignorowała. Zachowuje się dokładnie tak jak rozpieszczone dziecko. Sama niby narzeka na to w jakich warunkach wychował się jej wyznawca, a jednak pasuje na jego miejsce doskonale.

SPECJALIZACJA

Jej specjalnością można nazwać tworzenie koszmarów, każdej nocy dręczy swojego wyznawcę inną, ciekawą historią. Dobrze radzi też sobie w wywoływaniu bólu, jednak nie jest to mocne uczucie.

WYGLĄD

Ai jest bardzo niska, mierzy 1,45 metra. Jej głowę zdobią ciemne uszy wilka, które kończą się białym futerkiem, do uszu dopasował się jej też ogon, sięgający za kolana. Ma bardzo bladą cerę, która mocno kontrastuje z jej czarnymi włosami i mocno czerwonymi oczami. Bardzo często upina włosy w kitkę. Na twarz spada jej niesforna grzywka. Uwielbia chodzić w spódniczkach, chyba jeszcze nigdy nie miała na sobie niczego innego, a od kiedy ma ciało czyli od całego roku, każdego dnia nosi co innego.
INFORMACJE (MNIEJ) WAŻNE

✹Dla zabawy uczyła się posługiwać kataną i walczyć w ręcz, dzięki temu czuje się jak prawdziwy Bóg Wojny, którym chciałaby być,
✹Około roku temu jej wyznawca ją zauważył, nie wiedziała wtedy czy się cieszyć czy też płakać,
✹Od dosyć dawna męczy Rijeu by kupił sobie psa, jednak on woli koty,
✹Uwielbia kremówki,

KONTAKT

✹Mail: seth.to.idiota@gmail.com
✹Howrse: Breena


ETYKIETA: Bogini Wojny